Stress!

IMG_20141023_164812Vandaag wil ik het even niet hebben over gezonde voeding. Hoe belangrijk gezond eten ook is. Er is namelijk nog iets anders dat naar mijn mening nog belangrijker is voor een goede gezondheid. Of anders gezegd er is juist iets dat heel erg slecht is voor een goede gezondheid. Ik bedoel daarmee stress! Daar wil ik het toch even over hebben. Ook omdat dit te maken heeft met mijn persoonlijke situatie.

Op dit moment heb ik namelijk een immuunsysteem van 0,0. Elk virus dat voorbij komt kan dus lekker zijn gang gaan in mijn lichaam met als resultaat dat ik dit jaar al zes keer ziek, zwak of misselijk ben geweest. Van buikgriep, koorts en zware verkoudheid, ik heb het allemaal gehad. Daarbovenop was ik twee maanden geleden zo intens moe dat het niet meer lukte om normaal te functioneren. Dat terwijl ik altijd zo gezond eet en beweeg. Ja ik lust ook heus wel een frietje en ik heb ook niet altijd zin om te bewegen, maar over het algemeen kan je wel zeggen dat het qua eten en bewegen wel goed zit. Ik weet natuurlijk heel goed waar het wel aan ligt. Namelijk teveel stress en ik zag het allemaal aankomen.

De laatste vijf jaar is er namelijk ontzettend veel gebeurd, zowel leuke als minder leuke dingen. Een verhuizing naar een andere provincie, grote verbouwing (waar we nog steeds in zitten), werkloos geweest, veel onzekerheid wat werk betreft en mijn geweldig mooie paard dat veel te vroeg plotseling kwam te overlijden. Daarbovenop kreeg ik uiteindelijk een zware baan in een stressvolle omgeving. Veel verwachtingen van anderen, maar vooral van mezelf. Daar zit dus ook echt een punt. Ik ben een denker, maak me snel zorgen, voel me overal verantwoordelijk voor en wil alles graag in de hand houden. Daarbovenop ben ik niet snel tevreden en leg ik voor mezelf de lat vaak veel te hoog.

Door langdurige stress heeft mijn lichaam mij nu een beetje in de steek gelaten. Beter gezegd ik heb mijn lichaam in de steek gelaten. Ben ik te lang doorgegaan? Ja, want ik voelde al veel eerder dat het niet goed ging. Trillende handen, dagelijks hoofdpijn, emotionele reacties, rugpijn en slecht slapen. Zo kwam ik ook vaak thuis uit mijn werk en dan voelde het net alsof ik een heel weekend lang was wezen stappen. Zo zag ik er dan ook uit. Geen geintje. De stress zat door mijn hele lichaam. Maar ik wilde niet opgeven en ik moest doorgaan, want die baan was belangrijk voor me.

Vanzelf kom je dan op een punt dat je er geen controle meer over hebt en dat je lichaam stop zegt. Het enige wat je dan kan doen is naar je lichaam luisteren en het heel veel rust gunnen. Even het “moeten” weghalen en voelen wat je nodig hebt. Wat jij werkelijk nodig hebt kan eigenlijk niemand je vertellen. Dat moet je echt zelf voelen. Zo kon ik in het begin nog helemaal niet ontspannen en was beweging juist waar ik behoefte aan had. Dan bedoel ik natuurlijk niet hardlopen, want dat kan je beter niet doen als je last hebt van stress, maar door te wandelen (met de honden) en te fietsen kon ik me weer een beetje ontladen. Waar ik altijd van yoga kon genieten, werkte dat juist op mijn zenuwen en werd ik erdoor geïrriteerd. Ik was nog te onrustig. Menig yoga beoefenaar zou dan zeggen dat ik juist yoga nodig had, maar zo voelde dat voor mij niet. Ik heb naar mijn lichaam geluisterd en yoga tijdelijk aan de kant geschoven. Dat kwam later wel weer.

Ik heb de tijd gekregen om te herstellen en op dit moment gaat het gelukkig weer wat beter. Ik doe ook weer aan yoga en kan daar weer vol van genieten. Een goed teken dus. Het herstellen gaat wel met ups en downs. Ik moet heel erg oppassen dat ik niet te hard van stapel loop als het even wat beter gaat. Zo ben ik laatst naar een concert geweest en ondanks dat ik het niet had willen missen, was het niet zo’n goed idee. Het was te vermoeiend en ik lag ook nog eens te laat in mijn bed. Het resultaat was dat ik daarna gelijk weer een virus te pakken had. Strontverkouden, slecht slapen en ontzettend moe. Na twee stappen vooruit weer een stap terug dus.

Rust en regelmaat zijn de keywords! Nu ik me weer wat beter begin te voelen merk ik pas hoe ongezond ik bezig was. Er moet dus duidelijk wat gaan veranderen, want ik wil me echt nooit meer zo voelen. Mijn gezondheid is juist zo belangrijk. Naast de focus op de gezonde voeding en beweging gaat mijn focus dus ook liggen op het vermijden van teveel stress. Hoe ik dat precies ga doen vind ik op dit moment nog moeilijk om te bepalen. Want hoe voorkom ik dat ik ooit nog in deze situatie terecht kom? Daar is dus nog wat werk aan de winkel.

6 reacties Voeg uw reactie toe

  1. Roos schreef:

    Mooi geschreven! Ik doe ook vaak teveel en merk dan inderdaad dat mijn gezondheid ook achteruit gaat, lastig is dat.. Succes met ‘ bijkomen’! 🙂

    Like

    1. agoodmoodandfood schreef:

      Bedankt Rozemarijn voor je lieve reactie 👍

      Like

  2. Arie schreef:

    He vrouwtje van me..dit heb je goed gedaan.xxx pa.

    Like

    1. agoodmoodandfood schreef:

      Zo lief!!! Dank je wel. 🙂

      Like

  3. gabriellejaneg schreef:

    Ten eerste; super blog en heeele mooie instagram foto’s! Bovenstaand verhaal is heel erg herkenbaar, heb zelf een burn out te pakken en merk nu hoe belangrijk het is om naar je lichaam te luisteren en je grenzen aan te geven… Maar, beter jong geleerd, oud gedaan! Good luck & misschien heb je iets aan mijn (behandel) ervaringen!

    Like

    1. agoodmoodandfood schreef:

      Heel erg bedankt Gabrielle. Super dat je zo open bent over alles en je verhaal ook wilt delen met anderen.

      Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

w

Verbinden met %s